Ku jemi sot…? – Çfarë na ka ndodhur…?- Dhe çfarë duhet të bëjmë…?

Ne jetojmë në një “demokraci” vetëm në letër. Në realitet, jemi në një anokraci – një regjim i përzier mes autoritarizmit dhe demokracisë – në një shoqëri banditeske, ku kriminelë të veçuar kanë zënë poste kyçe dhe kanë shtrirë kthetrat në çdo pore të oligarkisë së hajdutërisë.

Kemi bërë një gabim të madh si popull: u besuam politikanëve tanë. Taksat tona, paratë tona, i lamë të na i shesin si “bamirësi”, duke i paraqitur si suksese të tyre personale. Nuk i trajtuam të zgjedhurit tanë si shërbyes të qytetarëve, por si zotër të fatit tonë. Nuk u kemi kërkuar kurrë llogari për punët që nuk kanë bërë. Përkundrazi, kemi lypur tek ata – për mëshirë – të drejtat që na takojnë me ligj.

Ju të rinj, nëse nuk keni më shpresë se këtu mund të krijoni një familje të qetë, nëse nuk keni bindje se këtu mund të jetoni, sepse :
Të ardhura të sigurta? – JO.
Vende pune të qëndrueshme? – JO.
Strehim? – JO.
Shkollim cilësor? – JO.
Sistem shëndetësor funksional? – JO.
Sepse të gjitha këto ekzistojnë vetëm në letër… – ATËHERË JU DUHET TË ANGAZHOHENI…

Ne duhet të jemi Zot të fateve tona, institucionet nuk bëhen teorikisht…, me Votën tonë, me të drejtën e Zotit dhe me forcën e Ligjit, te vëmë në shërbim parimin e PUNËS DHE MERITOKRACISË, mos ta shohim njëri tjetrin se kush me çfarë ngjyrë politike është, por a është i devotshëm në radhë të parë për punën që duhet ta bëjë, sa i aftë dhe sa i vlefshëm është për vëndin dhe shoqërinë.

MODEL TJETËR PËR STRUGËN…

Lulzim Nasufi

🇲🇰 НАРОДОТ И ЗЕМЈАТА ВО КОЈА ЖИВЕЕМЕ НЕ МОЖАТ ДА СЕ САКАТ САМО ЗА ГЛАСОВИ…!

Каде сме денес…? – Што ни се случи…? – И што треба да направиме…?

Живееме во “демократија” само на хартија. Во реалноста, сме во анократија – режим помеѓу авторитаризам и демократија – во општество заробено од банди, каде криминалци под маска на политичари седат на клучни позиции и ги имаат раширено своите канџи во сите пори на олигархијата на кражбата…
Направивме голема грешка како народ – им верувавме на нашите политичари. Нашите даноци, нашите пари, им дозволивме да ги продаваат како „добротворни дела“, прикажувајќи ги како нивни лични успеси.

Наместо да ги третираме избраните претставници како служители на граѓаните, ние ги третиравме како господари на нашата судбина. Никогаш не побаравме од нив одговорност за работите што не ги направиле. Напротив, просиме кај нив – за милост – за правата што ни припаѓаат со закон.

Вие младите – ако немате повеќе надеж дека овде можете да создадете тивок семеен живот, ако не верувате дека овде можете да изградите сигурна иднина, затоа што :
Сигурни приходи? – НЕ.
Сигурни работни места? – НЕ.
Живеалиште? – НЕ.
Квалитетно образование? – НЕ.
Функционален здравствен систем? – НЕ.
Затоа што сето тоа постои само на хартија… – ТОГАШ ВРЕМЕ Е ВИЕ ДА СЕ АНГАЖИРАТЕ…

Ние треба да бидеме господари на нашата судбина. Институциите не се градат само со теорија… – Со нашиот глас, со правото што ни го дал Бог и со силата на законот, треба да го ставиме во функција принципот на РАБОТАТА И МЕРИТОКРАТИЈАТА. Да не гледаме повеќе еден на друг според политичка боја, туку според посветеноста, способноста и вредноста што секој од нас може да ја создаде за државата и општеството.