Mungesa e angazhimit institucional nga Komuna e Strugës, për afro tri dekada, pa ndonjë ndërhyrje serioze urbane apo pa ndonjë planifikim profesional për pjesën më unike të qytetit, ka nxitur vëmendjen dhe reagimin e syrit kritik të arkitekteve të reja strugane, Seniha H. dhe Donjeta M – bashkëpunëtore të mia të përditshme – të cilat kanë ndarë vizionin dhe idetë e tyre për rregullimin e brigjeve të Lumit Drin i Zi në Strugë.

Asnjë qytet nuk ofron një përzierje kaq të rrallë: lumi që lind nga liqeni, qielli që pasqyrohet në ujë, dhe malet që qëndrojnë si rojtarë të heshtur përmbi çdo mëngjes.

Pamja këtu nuk është vetëm për t’u parë – ajo është për t’u përjetuar… si një qetësi që nuk flet, por të fton ta dëgjosh.

Struga nuk shikohet, Struga ndjehet – jo vetëm me sy, por edhe me shpirt.

Struga nuk është thjesht një vendpushim – ajo është një përvojë që duhet përjetuar ngadalë, me ndjeshmëri dhe dashuri për gjithçka që ka për të ofruar.

MODEL TJETËR PËR STRUGËN…

Lulzim Nasufi.

🇲🇰 Пејзажите од двете страни на брегот на Црн Дрим треба да се вкусат…

Недостигот на институционален ангажман од Општина Струга, речиси три децении без сериозна урбана интервенција или професионално планирање за најуникатниот дел од градот, го поттикна вниманието и реакцијата на критичкото око на младите архитектки од Струга, Сениха Х. и Доњета М. – мои секојдневни соработнички – кои го споделија својот визионерски поглед и идеи за уредување на бреговите на реката Црн Дрим во Струга.

Ниту еден град не нуди толку ретка комбинација: река што извира од езеро, небо што се огледува во водата, и планини што стојат како неми стражари над секое утро.

Глетката тука не е само за гледање – таа е за доживување… како тишина што не зборува, но те повикува да ја слушнеш.

Струга не се гледа, Струга се чувствува – не само со очи, туку и со душа.

Струга не е само летувалиште – таа е искуство што треба да се доживее бавно, со чувствителност и љубов кон сè што има да понуди.